Advies: 8 Verschillen tussen Sigma Foveon- en CMOS-sensoren

Sigma is vooral bekend om zijn ongelooflijke reeks lenzen en produceert al jaren camera's die vaak worden onderschat door de fotografiegemeenschap. De meest raadselachtige en ongebruikelijke van deze camera's zijn de Sigma Quattro en Merrill serie, die beide een ongebruikelijke Foveon-sensortype gebruiken die echt unieke beelden kan creëren. In dit artikel verkennen fotografen Paul Isgard en Michael Pacheco de verschillen tussen de Sigma Foveon-sensortype en reguliere CMOS-sensoren, wat dit betekent en hoe het je fotografie kan beïnvloeden.

Nauwkeurigere kleurweergave

Hoewel CMOS-sensoren nu de industrie domineren, hebben Foveon-sensoren een cultstatus verworven vanwege de manier waarop ze kleur zien en vastleggen.

CMOS-sensoren werken met individuele pixels, die elk één kleur kunnen vastleggen—rood, groen of blauw. Elke pixel moet vervolgens gegevens van naburige pixels 'lezen' om te 'bepalen' hoeveel van de kleurenreeks aan elke pixel moet worden toegewezen. Dit wordt demosaicing genoemd, waarbij het mozaïek van kleuren van individuele pixels in de sensor wordt omgezet in nauwkeurige kleuren.

Foveon-sensoren daarentegen verzamelen gegevens verticaal. Alle benodigde informatie voor elke pixel wordt op het moment van opname verzameld en omgezet in een herkenbaar beeld van de scène. Dus, in theorie, reproduceren Foveon-sensoren kleuren nauwkeuriger omdat ze niet hoeven te vertrouwen op het interpreteren van naburige pixels.

"Ik vind ze nuttig wanneer ik kleuren heel nauwkeurig wil vastleggen," zegt Michael.

Analoge esthetiek

Paul zegt: "De eerste keer dat ik er een van deze gebruikte en de beelden op de computer bekeek, hadden ze een bepaalde scherpte, verzadiging en kleurprofiel die ik nog nooit eerder had ervaren. De beelden leken niet op mijn andere digitale bestanden, ze deelden enkele esthetische kenmerken met analoge fotografie. Na meer onderzoek naar de camera's en iets meer te leren over hoe de sensor bijdraagt aan de grotere diepte van de foto's, begon ik te vergeten dat de camera een kleine point-and-shoot was en gebruikte ik hem als deze vreemde hybride camera."

Michael is het ermee eens: "Sigma-camera's hebben een 'look' die volledig uniek is voor hun sensordesign. De manier waarop de camera de sfeer van de ruimte vastlegt, is een reden waarom ik eerder voor een Sigma kies dan voor mijn andere camera's."

Natuurlijke rendering

Michael zegt: "De beelden lijken een tastbaarheid te hebben. Alles in het beeld ziet er precies uit zoals het zou moeten. Deze camera's hebben de mogelijkheid om ruimte en kleur precies weer te geven zoals het is, een ongelooflijke prestatie. Het is alsof de fotograaf in plaats van een foto te maken de werkelijkheid heeft gescand. De beelden hebben ook een bepaalde sprankeling. Enerzijds is het vergelijkbaar met de weergave van middenformaat, maar anderzijds is het een uitstraling die specifiek is voor Sigma-camera's."

Detail Georienteerd

"Voor hoge details zijn Sigma-camera's ongelooflijk—bijna onwerkelijk in dit opzicht," zegt Michael. "Ik hou ook van ze voor portretten, omdat het Foveon-ontwerp zo goed is met kleur en diepte. Onderwerpen lijken uit het statische beeld te springen waarin ze gevangen zitten, waardoor ze een gevoel van leven krijgen.

Slechtere batterijduur

"Dit camerasysteem heeft me gewend gemaakt aan het componeren met een LCD-scherm, wat niet altijd de beste manier is om een afbeelding te bekijken, maar ik denk dat dat deel uitmaakt van de eigenaardigheid die alle Sigma-camera's hebben," zegt Paul. "Ik denk dat je uiteindelijk valt voor de vormfactor of niet, maar in ieder geval houd je het omdat de beelden er uiteindelijk prachtig uitzien."

"Mijn grootste bezwaren liggen bij de batterijen van de DP-serie, die meestal ongeveer 40 foto's per lading maken, wat logisch is gezien de hoeveelheid verwerking die deze kleine camera's moeten doen voor een enkele foto. Maar omdat het zo anders is dan alles wat ik gebruik, denk ik dat ik er daarom een voorliefde voor heb gekregen."

Michael is het daar niet mee eens: "De batterijduur kan beter, maar ik heb 130 foto's uit één lading gehaald, wat best goed is, gezien de output van de bestanden die uit deze camera komen."

Geen viewfinder

"Voor mij is het grootste nadeel van camera's met een Sigma Foveon-sensor het ontbreken van een viewfinder," zegt Michael. "Het LCD-scherm kan moeilijk te zien zijn in fel licht en een viewfinder zou dit probleem echt kunnen oplossen. In het geval van de Quattro stoort de vreemde handgreep me niet zo erg."

De autofocusprestaties kunnen beter zijn

"Onder heldere omstandigheden had ik weinig problemen met het autofocus systeem," zegt Paul, "behalve dat ik meer autofocuspunten zou willen, maar wie maakt zich daar nou echt druk om?"

"Wanneer ik de DP1 Quattro en DP2 Quattro heb gebruikt voor straatfotografie, als je genoeg tijd hebt en de foto snel genoeg kunt samenstellen, vangen de camera's de meeste foto's die ik zou maken. Maar voor kleinere of bewegende onderwerpen heb je misschien minder geluk."

Michael voegt eraan toe: "De autofocus is traag, maar bij normaal licht zeer nauwkeurig. Als je ervoor kiest om deze camera voor straatfotografie te gebruiken, is het veel gemakkelijker om de camera in handmatige focusmodus te gebruiken en te zonefocussen met behulp van de afstandsschaal."

"Wat betreft snel bewegende onderwerpen, is het beter om een andere camera te gebruiken. Voor mij zijn deze beperkingen heel acceptabel, aangezien de camera—bij ISO 100—gelijkwaardig is aan middenformaatcamera's. Voor een fractie van de prijs."

Slechtere prestaties bij weinig licht

"Ik heb het meeste succes gevonden in fel verlichte, buiten, dagomgevingen," zegt Paul. "De Sigma Foveon-sensor werkt het meest efficiënt bij iso-waarden lager dan 400, omdat alles daarboven met twijfelachtig licht banding en verkleuring vertoont. Telkens wanneer ik deze camera overdag meeneem, ben ik nooit teleurgesteld over hoe de foto's eruitzien, alleen over eventuele menselijke fouten die ik maak."

Paul en Michaels oordeel

"Met het type workflow dat ik heb, geloof ik er niet in om een van deze camera's als mijn enige camera te gebruiken," zegt Paul. "Dat wil niet zeggen dat je niet een van deze camera's als je enige body voor de dag mee zou kunnen nemen—met veel batterijen—en geweldige resultaten zou kunnen behalen, maar er zijn enkele voorzieningen die andere camera's bieden die de Sigma-lijn van camera's in hun eigen, interessante positie plaatsen."

Michael zegt: "Voor mensen die van analoog naar digitaal overstappen, of mensen die statische onderwerpen fotograferen, absoluut. Voor mij? Bijna. Het staat naast mijn veel snellere Fujifilm X-T3 om mijn apparatuur compleet te maken."

We hebben de Sigma DP0 Quattro, hierboven, opgenomen in onze top Hasselblad XPan digitale alternatieven.

Lees meer camerareviews op onze MPB Blog.