Selects: Top 8 kleine camera's met viewfinders

Of je nu een camera in je handbagage probeert te proppen of gewoon iets subtielers wilt voor street photography, klein betekent echt niet basic. Sterker nog, sommige van de fijnste camera’s om mee te werken passen letterlijk in je handpalm, vooral als ze wél een goede viewfinder hebben.

Nu travel-ready en mirrorless ontwerpen steeds populairder worden, schrappen steeds meer fabrikanten de viewfinder volledig. Maar voor veel fotografen maakt dat kleine venstertje nog steeds een wereld van verschil. Het houdt schittering tegen, het stabiliseert je shot en het helpt je volledig in het moment te blijven.

Tussen shoots en edits door heeft Jakub een zwak voor kleine camera’s met het karakter van grotere modellen. Hij selecteerde acht van zijn favorieten. Ze zijn compact, krachtig en simpelweg een genot om mee te fotograferen.

Ik hou van camera’s met een viewfinder. Zo, dat is eruit. Ik ben echt dol op camera’s met een viewfinder. Daarom was ik ook een beetje teleurgesteld toen ik ontdekte dat de Panasonic DC-S9 en de Ricoh GR IV er geen hebben. Ze zouden de perfecte reisgenoten zijn als ze wél zo’n zoeker hadden. Check vooral onze review van de Ricoh GR IV voor de volledige breakdown. Een viewfinder is niet per se noodzakelijk als je in het VK woont, maar zodra je ergens bent waar de zon wél haar werk doet, wordt zo’n zoeker ineens heel handig voor reisfotografie. Je kunt je shot zien wanneer het lcd-scherm niet fel genoeg is, je stabiliseert de camera makkelijker en je bent veel meer in het moment. Bovendien filtert het een hoop visuele ruis weg, waardoor je rustiger en preciezer fotografeert.

Ik ging dus op zoek naar camera’s die klein zijn, makkelijk mee te nemen en – het belangrijkst – uitgerust zijn met een viewfinder. Ik wilde niet inleveren op beeldkwaliteit, dus ik zocht een model met een grotere sensor en verwisselbare lenzen voor die perfecte balans. Bonuspunten voor een beetje stijl, natuurlijk.

Ik moet je wel waarschuwen: sommige camera’s in deze lijst hebben niet alle features die ik net noemde, maar ze staan er toch tussen. Eén: omdat het mag. En twee: omdat ze me simpelweg gelukkig maken. Mocht deze lijst niet helemaal zijn wat je zoekt, dan helpen we je graag op weg met de beste compacte camera’s voor op reis.

Panasonic G100

De onverwachte liefde, echt waar. Laten we beginnen met een camera die me compleet heeft verrast: de Panasonic DC-G100, volgens sommigen zelfs de meest gehate Micro Four Thirds camera ooit. Hij werd bij de lancering gepositioneerd voor vloggers en content creators, maar de video-autofocus was niet heel betrouwbaar, 4K-opnames waren beperkt tot tien minuten, en de meeste videostanden hadden een flinke crop. De videokant was dus… tja, niet geweldig. Maar voor fotografie onderweg is het een klein wondertje.

Hij is supercompact, heeft een prima viewfinder, een 20-megapixel Micro Four Thirds sensor en presteert verrassend goed zolang je geen topklasse videofeatures nodig hebt. Ik heb in mijn leven echt met veel slechtere camera’s gefilmd.

Ik was oprecht verbaasd over hoe leuk deze G100 in gebruik is. Het is de perfecte travel buddy, volgestopt met moderne technologie en met een enorme keuze aan verwisselbare lenzen. Ik vind hem echt heel fijn. Wil je een nóg betere viewfinder, met een OLED-paneel en snellere responstijd, dan is de Panasonic DC-G100D ook een uitstekende keuze.

Panasonic GM5

Ik wist van tevoren al dat ik deze geweldig zou vinden. Een echte Panasonic-legende. Als de G100 de meest gehate Micro Four Thirds camera is, dan is dit wat mij betreft de beste digitale camera ooit gemaakt: de Panasonic DMC-GM5. Hij is belachelijk klein en schattig, met een 16-megapixel Micro Four Thirds sensor.

Ondanks dat compacte formaat heeft Panasonic er toch een elektronische viewfinder en meerdere fysieke knoppen in weten te proppen. Het is echt een absurde camera, en ik hou ervan. Ik heb dit exemplaar gekocht van mijn eigen zuurverdiende geld en ik blijf hem ook gewoon houden. Dat zegt genoeg, denk ik.

Wel goed om te weten: deze camera is uitgebracht in 2014. Sommige functies voelen inmiddels wat gedateerd, zoals continue autofocus en de ISO-prestaties. De viewfinder is ook behoorlijk klein. Prima om je kader te bepalen, maar niet ideaal om je belichting of focus heel precies te beoordelen. Toch heeft deze camera me nog nooit in de steek gelaten, en de fun factor is compleet off the charts.

Ze zijn tegenwoordig vrij zeldzaam, maar als je niet per se een viewfinder nodig hebt, kun je nog steeds op zoek naar de Panasonic DMC-GM1. Die zijn makkelijker te vinden, iets goedkoper en leveren vergelijkbare prestaties. En ja, ze zijn net zo schattig.

Sony RX1R II

Voordat we beginnen, pak je portemonnee er maar vast bij. De Sony DSC-RX1R Mark II heeft me compleet weggeblazen. Hij is ongeveer zo groot als mijn hand, heeft een 42-megapixel full frame sensor, een vaste 35mm f/2 lens en als extra bonus, een pop-up viewfinder. Hij is even groot als een Nikon 1 (daar komen we later op terug), maar dan met een full frame sensor erin. Het is gewoon perfect. Misschien dat hij met wat mooie filmsimulaties en een iets meer retro design écht mijn droomcamera zou zijn... maar daar komen we nog op bij de honourable mentions.

De grootte van de RX1R II is bijna niet te geloven. Houd er wel rekening mee dat ze zeldzaam zijn en dat je er best diep voor in de buidel moet tasten.

Qua beeldkwaliteit is alles wat deze camera produceert absurd goed: detail, dynamisch bereik, de hele mikmak. Je kunt de lens niet wisselen, maar ik vond hem zó goed dat hij absoluut een plek op deze lijst verdient.

Wil je wat geld besparen, ga dan voor de eerste versie, de Sony RX1R. Die heeft geen viewfinder, maar je kunt er wel een externe opzetten. Wil je totaal niet besparen en gooi je je portemonnee liever meteen in het vuur, dan is er altijd nog de Sony RX1R III met een 61-megapixel sensor.

Nikon 1 V1

Ah, de one-inch wonder. Aan de andere kant van het sensorspectrum vinden we mijn volgende kanshebber: de Nikon 1 V1. Hij heeft een 1-inch sensor van 10 megapixel en gebruikt Nikon 1-lenzen. Ondanks die kleine sensor is hij verrassend capabel. De elektronische viewfinder is goed bruikbaar, de beeldkwaliteit is degelijk en ik ben echt fan van het versimpelde menusysteem.

De sensor van de V1 is ongeveer half zo groot als een Micro Four Thirds sensor, waardoor je nog steeds een iets kleinere scherptediepte kunt creëren.

De JPEG’s straight-out-of-camera zijn niet heel inspirerend, maar de RAW-bestanden zijn prima te bewerken. Als je een beetje om de beperkingen heen werkt, kun je nog steeds heel mooie resultaten behalen. Wil je iets moderners, kijk dan naar de Nikon 1 V3, met een 18-megapixelsensor en een afneembare viewfinder.

Olympus PEN E-PL8

Over afneembare viewfinders gesproken: hier is een onverwachte DIY-travelcamera waar ik meer van ben gaan houden dan ik dacht, de Olympus PEN E-PL8. Waarom deze en niet een recenter model? Simpel. Dit is de laatste in de PEN E-PL-serie die een externe viewfinder ondersteunt. Het is een mooie, licht retro ogende camera én een fantastische budgetoptie.

Ik weet het, ik breek hier technisch gezien mijn eigen regel door een externe viewfinder te noemen, maar het fijne is juist dat je de PEN E-PL8 kunt gebruiken als ultracompact reismaatje óf iets minder zakformaat, maar dan wel met elektronische zoeker. Je hebt zelfs keuze uit twee viewfinders: de grotere Olympus VF-4, met uitstekende kwaliteit en een oogsensor, of de kleinere Olympus VF-3, zonder sensor maar wel een esthetisch perfecte match met de body. Wie houdt er nou niet van een beetje keuzevrijheid?

De E-PL8 heeft een gestabiliseerde 16-megapixel Micro Four Thirds sensor, een kantelbaar scherm en levert in de meeste situaties gewoon mooie foto’s af.

Wel goed om te weten: hij kwam uit in 2016, dus autofocus en hoge ISO-prestaties zijn niet helemaal op het niveau van wat je vandaag gewend bent.

Sony A6300

Nu gaan we door naar een camera met alle prestaties maar misschien een iets lagere fun factor: de Sony A6300. Als je het mij vraagt, is hij saai perfect. Sony, geef me alsjeblieft wat gekkigheid.

De A6300 is compact, heeft een 24-megapixel APS-C sensor, fantastische autofocus en een enorme selectie lenzen, van travel-vriendelijke zooms tot eigenzinnige primes.

Koppel dit technische wonder aan een lens waar je lekker mee kunt experimenteren. Voor mij werkt dat het best. Ik ging zelf voor de 16-50mm f/3.5-5.6 OSS II, de Sony E PZ 16-50mm f/3.5-5.6 OSS II.

Ik koos de A6300 vanwege de sterke prijs-prestatieverhouding, maar je kunt altijd binnen de A6000-serie omhoog of omlaag bewegen, afhankelijk van hoeveel features je zoekt. Nog een puntje voor Sony.

Canon M50 Mark II

Dan nu een camera die behoorlijk lijkt op de G100, namelijk de Canon EOS M50 II. Hij is vrij compact, heeft een goede viewfinder en doet veel van hetzelfde als de G100, maar dan met een grotere APS-C sensor en die geliefde Canon-kleuren. Net als bij de G100 zijn de videofuncties oké, maar toch wat beperkt. Geen sensorstabilisatie, en 4K alleen met een flinke crop.

Net als de G100 is het een uitstekende, travel-vriendelijke camera voor fotografie met wat videomogelijkheden erbij. Voor stills is het een heerlijk compacte camera en ideaal voor straatfotografie. Hij gebruikt de inmiddels stopgezette Canon EF-M mount, wat zo z’n voor- en nadelen heeft: lenzen zijn nu betaalbaarder, maar het native aanbod is beperkt. Wel kun je EF-lenzen vrij makkelijk adapteren.

Persoonlijk vond ik de G100 net iets leuker om mee te werken, al kan ik niet precies uitleggen waarom. Maar als je al in het Canon-ecosysteem zit, vooral als je EF-lenzen hebt, dan zou ik absoluut voor de Canon gaan. MPB’s eigen Amy Moore heeft de originele Canon EOS M50 uit 2018 en ze is er nog steeds gek op. Ze heeft er maar één lens bij, maar hij staat al jaren in haar kast en ze pakt hem nog steeds regelmatig erbij.

Sigma fp L

We eindigen in het heerlijke domein van eigenzinnige fun en regelbrekers. Mag ik je voorstellen: de Sigma FP-L. “Maar hij heeft helemaal geen viewfinder”, hoor ik je al zeggen. Gelukkig kun je de externe Sigma EVF-11 elektronische viewfinder erop klikken, toch? Deze camera wordt vaak de kleinste full frame digitale camera ooit genoemd, maar hij zit nog steeds vol power: een 60-megapixelsensor, phase-detect autofocus en de mogelijkheid om RAW-video op te nemen, als je dat echt zoekt in een travel camera.

Met de Sigma EVF-11 wordt hij minder compact, maar je krijgt er een hoop flexibiliteit voor terug. Net als bij de Olympus E-PL8 kun je hem superminimalistisch gebruiken zonder viewfinder en met een kleine lens zoals de 18–40mm, of je bouwt hem uit met de elektronische viewfinder én een professionele L-mount lens. Ik heb hem vooral gebruikt met de Sigma 28-70mm f/2.8 DG DN L Mount en dat beviel me uitstekend.

Wat ik het meest adoreer aan deze camera is de krankzinnig goede beeldkwaliteit, met talloze kleurmodi en beeldverhoudingen. Je kunt zelfs in 21:9 schieten en hem transformeren tot een digitale Hasselblad XPan, met kant-en-klare JPEG’s straight-out-of-camera. En mocht je helemaal into XPan-vibes zijn, we hebben ook nog wat digitale alternatieven voor de Hasselblad XPan.

Natuurlijk heeft de Sigma, zoals elke Sigma-camera, z’n eigenaardigheden. De grootste? Hij is traag. Zelfs met een snelle SD-kaart doet elke foto er een paar seconden over om te verwerken. Daardoor is het meer een camera voor bedachtzame landschapsfotografie dan voor snelle travel shots.

Eervolle vermelding

De hele reden dat we dit rijtje minuscule camera’s hebben uitgeplozen, is om je een paar alternatieven te bieden voor de megapopulaire Fujifilm X100VI. We hebben de X100VI natuurlijk ook zelf gereviewd. En als je dat type camera fijner vindt, hebben we ook nog een paar suggesties voor alternatieven voor zowel de Fujifilm X100V als de X100VI.

Welke kleine camera past bij jou?

Dus, welke zou ik kiezen? Als ik maar één camera kon betalen en hem af en toe voor commercieel werk moest gebruiken, zou ik voor de Sony A6300 gaan. Als ik al een ‘main’ camera had, dan werd het de Panasonic GM5. Ik heb zelf een Sony A7 III, maar ik neem die kleine Panasonic echt overal mee naartoe. Hij is gewoon zo leuk en schattig.

Wil je iets dat misschien wat minder “cool” is maar wel net zo leuk om te gebruiken én veel beter geprijsd, ga dan voor de Panasonic G100 of de Canon EOS M50. Als geld geen rol speelde, zou ik de Sony RX1R II kopen. Hij is slim, stijlvol en die full frame sensor levert ongelooflijk mooie beelden. Hij is zó klein voor wat hij allemaal kan. Weet je wat? Vergeet alles wat ik net zei. Ik zou ze allemaal kopen. Ik heb echt genoten van elke camera die ik hier genoemd heb, en geen enkele heeft me teleurgesteld in beeldkwaliteit.

Lees meer camerareviews op onze MPB Blog.