Beroemdheden fotograferen met Giulia Parmigiani

Giulia Parmigiani is de ster van de internationale fotografie van beroemdheden. Een carrière vol samenwerkingen die in de eerste plaats een passie was, gecombineerd met talent en heel veel ervaring en opofferingen. Haar portretten zijn intens, warm, met dat vleugje drama dat ze filmisch en tegelijkertijd ongelooflijk menselijk maakt.

In dit artikel de beginjaren van Giulia, maar ook de meest geschikte apparatuur en technieken die haar tot een zeer gewilde Italiaanse uitmuntendheid overzee hebben gemaakt.

Hoe ben je begonnen met fotografie?

'Mijn kennismaking met fotografie was puur toevallig. Terwijl ik wiskunde studeerde aan de universiteit, koos ik een keuzevak van drie studiepunten in fotografie. Na deze allereerste kennismaking kocht ik wat kleine apparatuur / uitrusting en begon ik op evenementen te werken op een niveau dat net iets meer dan amateuristisch was. Na mijn afstuderen besloot ik een cursus 3D-animatie te volgen, tijdens welke ik een vaste aanstelling kreeg voor belichting en surfacing bij de Academie voor 3D-animatie en VFX voor de film, de prestigieuze Rainbow Academy in Rome. Mijn hele familie was er dolblij mee. Maar eerlijk gezegd was ik niet enthousiast om tien uur per dag achter een computer door te brengen. Toen hoorde ik op een dag toevallig over een temp job voor een fotograaf op een filmset in Zwitserland. De eerste echte kans. Ik greep die met beide handen aan en weigerde zo het vaste contract.

Dus je was al gepassioneerd door setfotografie?

'Ik ben opgegroeid op filmsets. Mijn vader was uitvoerend producent en nam me altijd mee naar Cinecittà [Europa's grootste filmstudio's, in Rome]. Daar werd ik heel behendig in het bewegen op de set en het herkennen en respecteren van “de hiërarchieën”. Ik heb altijd met mijn ogen gestolen. Iedereen zag dat ik er veel aanleg voor had en dus begonnen ze me te bellen voor Italiaanse films. Ik had heel graag de DOP willen zijn op de set, maar dat werd me afgeraden omdat vrouwelijke DOP's in Italië niet veel werk hadden. Tot op de dag van vandaag heb ik spijt dat ik naar die stemmen heb geluisterd.'

Hoe kwam het eerste buitenlandse contact tot stand?

'Na mijn eerste zwangerschap besloot ik de filmset achter me te laten. Een paar jaar later kwam ik weer terug, dit keer via een agentschap dat me vanuit de productiekant kennis liet maken met de wereld van premières en filmfestivals. Vanaf dat moment begon mijn naam rond te zingen binnen het klantenbestand van dat agentschap. Ik had alleen een exclusief contract getekend – iets wat ik elke freelancer zou afraden. Vrijheid is goud waard in dit vak. Uiteindelijk heb ik mezelf losgekocht en ben ik er vol voor gegaan om in deze wereld te blijven. Tijdens de pandemie ging ik naar het filmfestival van Venetië, terwijl mijn tweede kind nog heel jong was. Het was pittig, maar ik had alles op alles gezet – en het bleek de juiste keuze. Een jaar later vroeg Universal Italy me om het volledige fotografiewerk voor drie internationale films te doen. Via hen kwam ik in contact met Global Photography bij Universal in Los Angeles. Daar werd mijn werk meteen goed ontvangen en begonnen we aan verschillende projecten, onder andere op de set van Fast and Furious. Langzaam begon mijn naam te circuleren in LA. Uiteindelijk leidde dat tot samenwerkingen met Netflix US en Searchlight, waarvoor ik nu de vaste contactpersoon in Europa ben. Drie jaar na mijn eerste contact met Universal kreeg ik het telefoontje: of ik naar LA wilde komen om verslag te doen van de Oscars. Een moment waar ik nog steeds ontzettend trots op ben.'

Advies en technieken voor beroemdheden fotograferen

Heb je tips voor wie wil beginnen met celebrityfotografie?

'Zeker! Als je aan de slag wilt met celebrityfotografie, draait het om één ding: ervaring. Heel veel ervaring. Bouw je portfolio stap voor stap op, door aanwezig te zijn bij zoveel mogelijk evenementen. Met elke shoot ontwikkel je niet alleen je oog, maar ook je stijl. Je apparatuur verandert door de jaren heen – van digitale spiegelreflexcamera naar systeemcamera, van kitlens naar high-end prime – en jouw skills groeien daarin mee. Tegenslagen horen erbij. Je zult afwijzingen krijgen, opdrachten mislopen of het gevoel hebben dat je niet vooruitkomt. Maar geef niet op. Dat is misschien wel de belangrijkste les. De wereld van celebrityfotografie is competitief en uitdagend. Er zijn momenten waarop je echt diep moet gaan, ook als het tegenzit. Om de Italiaanse zanger Ultimo te parafraseren: een van de mooiste dingen die ik heb bereikt, is dat ik ben gegaan voor mijn plan A – zonder plan B. Omdat ik mijn passie ben blijven volgen.'

Hoe hoort een fotograaf zich te gedragen op de rode loper?

'Wees respectvol tegenover de fotografen die daar al langer staan. Het is een hechte groep, en iedereen kent elkaar. Daardoor kan het lastig zijn om ertussen te komen, zeker als je nieuw bent. Beleefdheid helpt dan echt. Pas je aan aan de ongeschreven regels en probeer niet koste wat het kost de beste plek te claimen. Maak je vooral geen zorgen over waar je precies staat – de sterkste beelden ontstaan lang niet altijd vanaf de “perfecte” plek.'

Hoe trek je de aandacht van beroemdheden en leg je het juiste moment vast?

'Op filmfestivals draait alles om snelheid. Foto’s worden vaak direct vanaf locatie doorgestuurd naar redacties, waar ze vrijwel zonder bewerking online verschijnen. Ik probeer snelheid te combineren met kwaliteit. Mijn foto’s zijn iets meer uitgewerkt en artistiek, maar worden toch snel geleverd. Omdat ik meestal zonder redacteur werk, besteed ik veel aandacht aan de nabewerking – dat is voor mij zo’n 40% van het eindresultaat. In plaats van in hoog tempo door te klikken, wacht ik liever af als een sluipschutter. Het juiste moment, de perfecte blik, die ene subtiele expressie – dat is waar ik op mik. Door zo te werken, kan ik ook sneller en efficiënter nabewerken. Snelheid is dus belangrijk, maar discretie net zo goed. Zeker op filmsets of in direct contact met acteurs. Ze krijgen constant camera’s op zich gericht, dus ze waarderen het enorm als je respectvol en vriendelijk bent. Je hoeft jezelf niet op te dringen om op te vallen. Dat bescheidenere, respectvolle gedrag is volgens mij ook waarom mensen graag met me werken. Na de opnames van Emily in Paris stuurde Lily Collins me zelfs een handgeschreven bedankbrief – dat soort momenten betekenen veel.'

Giulia Parmigiani’s favoriete camera-uitrusting voor celebrity-fotografie

Met welke camera ben je begonnen?

'Als ik het me goed herinner, was dat een Canon EOS 60D. Welke lens ik gebruikte weet ik eerlijk gezegd niet meer – in die tijd had ik nog nauwelijks in apparatuur geïnvesteerd. Wat ik vrienden altijd meegeef als ze willen beginnen: start gewoon met wat je hebt. Je gear hoeft niet perfect te zijn. Wat je eruit haalt, ligt helemaal aan jou.'

Welke camera-apparatuur gebruik je nu?

'Ik werk met Sony en heb een heel fijne samenwerking met dat merk. Het is gewoon fantastische apparatuur. Op dit moment gebruik ik de Sony A1 II en de Sony A9 II in combinatie met Sony-lenzen. Meestal werk ik met twee of drie camera’s tegelijk en kies ik voor vaste lenzen met een groot diafragma, omdat ik liever zonder flitser werk. Mijn vaste lenzen zijn de Sony FE 35mm f/1.4 GM, de Sony FE 50mm f/1.4 GM en de Sony FE 135mm f/1.8 GM. De Sony A1 II gebruik ik vooral voor geposeerde beelden en marketingmateriaal – dankzij de hoge resolutie is die camera ideaal voor drukwerk. De A9 II is mijn go-to voor situaties met weinig licht, zoals op locatie of bij reportages, omdat die zo goed presteert op hoge ISO-waarden.'

Hoe houd je je apparatuur georganiseerd?

'Dat blijft een uitdaging. Camera-apparatuur vraagt om fysieke kracht, en die heb ik niet in overvloed. Ik neem altijd twee of drie lenzen mee, zodat ik snel kan wisselen afhankelijk van de afstand die ik nodig heb. Alles draag ik in een leren harnas uit Australië – daar is iedereen altijd jaloers op. Toch zijn zere schouders bijna onvermijdelijk.'

Hoe zit het met de belichting?

'Ik werk het liefst met natuurlijk licht en zonder flitser. Alleen als de situatie écht rampzalig is qua licht, maak ik een uitzondering. Discretie en respect voor de omgeving staan bij mij voorop. Daarom kies ik bewust voor een reportageachtige stijl en blijf ik zo onopvallend mogelijk – een beetje als een ninja! Mijn manier van fotograferen is in de loop van de tijd steeds preciezer geworden. Ik weet wat de markt vraagt en kan daardoor snel schakelen en doelgericht werken.'

Welke camera raad je aan voor beginnende portretfotografen?

'Als ik onderweg ben en foto's van mijn kinderen maak, neem ik altijd mijn Sony A9 mee. Die camera blijft indrukwekkend goed presteren – ik laat ’m nooit thuis. Dat zou ook mijn aanrader zijn voor iedereen die met portretten aan de slag wil: betrouwbaar, snel en super in kwaliteit.'

Ontdek meer tips en technieken op onze MPB Blog.